Ağlarsın da Gülersin…

Ağlarsın da Gülersin… Bafra’nın Ortasında Hayatın Kendisi

Bazı anlar vardır…
İnsan ne hissedeceğini şaşırır.
Gözünden yaş mı akmalı, dudaklarına bir tebessüm mü konmalı… karar veremez.

İşte hayat, tam da böyle anların toplamı değil mi zaten?

Bir cenaze…
Bir annenin ardından edilen dualar…
Sessizce süzülen gözyaşları…
Omuzlarda taşınan yıllar, hatıralar, emekler…

Samsun’un Bafra ilçesinde yine böyle bir gün…
Kalabalık, yoğun, hüzünlü…
Ama bir o kadar da tanıdık, bir o kadar da bizden.

Memleket sevdasını hiçbir zaman unutmayan, ne zaman fırsat bulsa doğup büyüdüğü topraklara gelen Hacı Hasan Kaya Aşcı da orada…
Bir iş insanı kimliğinden önce, bir Bafralı gibi…
Bir dost, bir hemşehri gibi…

Camiye girerken ayakkabılarını bırakıyor.
Herkes gibi…
Gösterişsiz, sade, insanca…

Namaz bitiyor…
Cemaat dışarı taşıyor…
Avlu doluyor, saf tutulacak…

Ama bir eksiklik var.

Ayakkabılar yok…

Şimdi sor kendine…
Böyle bir anda ne yapılır?

Bir yanda ölümün ağırlığı…
Diğer yanda küçücük ama insanı çaresiz bırakan bir durum…

İşte tam burada hayat ince bir dokunuş yapıyor.
Sanki “Ben buradayım” diyor…

Bir gazeteci yaklaşıyor, “Başkanım benim ayakkabıları alın” diyor.
Olmuyor… küçük geliyor.
Bir anlık mahcubiyet…
Bir anlık gülümseme…
Ama hâlâ cenazenin ciddiyeti omuzlarda…

Derken gerçek ortaya çıkıyor…
Ne bir kötü niyet…
Ne bir saygısızlık…

Sadece kalabalık…
Sadece Bafra’nın o bildik yoğunluğu…
Sadece birinin, biraz daha rahat namaz kılabilmek için ayakkabıyı kapı arkasına alması…

Ve ayakkabılar bulunuyor.

Telaş bitiyor…
Ama o an, hafızaya kazınıyor.

Çünkü bu topraklarda hayat böyledir…
Aynı anda hem hüzün vardır, hem sıcaklık…
Hem acı vardır, hem insanı gülümseten bir detay…

Bafra’nın ruhu da biraz budur aslında…
Samimidir…
Doğaldır…
Kusursuz değildir ama içtendir…

Belki de o gün yaşananlar bize şunu hatırlattı:

İnsan, en zor anında bile insandır…
Şaşırır, mahcup olur, gülümser…

Ve hayat…
En ciddi anların içine bile küçük bir hikâye bırakır.

O gün bir anne uğurlandı.
Dualar göğe yükseldi.
Gözler doldu…

Ve bir çift ayakkabı,
Bir ömür unutulmayacak bir hatıraya dönüştü.

Ağlarsın da…
Gülersin de…

Çünkü hayat…
Bafra’da da, dünyanın neresinde olursan ol…
İnsana ikisini birden yaşatır. 

Esen Kalın...