İnsanı yoran düşmanları değil… Kıymet bilmeyen dostlarıdır.
İnsan bazen en büyük hatayı en temiz duygularla yapar. Sever… güvenir… inanır… Karşısındaki insanı kendi kalbinin aynası sanır.
VURAL YEŞİLYURT
trtbafra@gmail.com - 05363267627
Oysa hayat herkesi aynı yürekle yaratmamıştır.
Kimi sevginin kıymetini bilir,
kimi ise verilen değeri sıradan bir şey sanır.
Sen gönlünü açarsın…
Onlar sadece bakar.
Sen dostluk dersin…
Onlar menfaat hesabı yapar.
Ve bir gün fark edersin ki;
Aslında kırılan şey kalbin değil,
yanıldığın insanlardır.
Eskiler boşuna söylememiş:
“Canım cicim dedikçe canın çıksın.”
Bir de şu söz vardır ki hayatın içinden süzülüp gelmiştir:
“Çok naz âşık usandırır.”
İnsan değer verdikçe büyütür karşısındakini.
Ama bazen büyüttüğü şey bir insan değil,
kendi hayalleridir.
İşte o zaman anlıyorsun…
Sana değer vermeyene verdiğin her fazla değer,
senin kalbinden eksilen bir parçadır.
Çünkü insan en çok düşmanından değil,
en çok güvendiklerinden yaralanır.
Ama hayatın insana öğrettiği en büyük gerçek şudur:
Herkesi sevebilirsin, herkese saygı duyabilirsin…
Ama kimseyi kendinden daha değerli yapmamalısın.
Çünkü insanın en büyük kaybı,
başkalarını mutlu etmeye çalışırken
kendi değerini unutmasıdır.
Ve gün gelir insan sessizce şunu öğrenir:
Değer, isteyene değil…
kıymet bilene verilir.
Çünkü , “İnsanı yoran düşmanları değil…
Kıymet bilmeyen dostlarıdır.
