İnsanın Bir Kızı Olmalı
Hayatta bazı anlar vardır ki ne makamla, ne parayla, ne de yılların birikimiyle ölçülebilir. O anların değeri, insanın yüreğinde bıraktığı iz kadar büyüktür. Babalar Günü'nde yaşadığım bir sürpriz, bana bir kez daha şu sözü hatırlattı:
VURAL YEŞİLYURT
trtbafra@gmail.com - 05363267627
"İnsanın bir kızı olmalı..."
Elbette evlat evlattır. Kız ya da erkek olması fark etmez. Ancak kız çocuklarının babalarına karşı gösterdiği o ince düşünce, o duygusal bağlılık bazen insanın yüreğine dokunan bambaşka bir güzellik olarak çıkıyor karşımıza.
Yaklaşık dört yıldır evimin bir köşesinde oluşturduğum çalışma alanında gazetecilik mesleğimi sürdürüyordum. Günün büyük bölümünü bilgisayar başında geçiriyor, haberlerimi ve programlarımı ev ortamında hazırlıyordum.
Babalar Günü'nde kızım telefon açtı.
“Baba, boş bir büro var. Gel bir bakalım. Beğenirsen tutarsın.”
Hiçbir şeyden habersiz gittim.
Kapı açıldığında karşıma çıkan manzarayı hayatım boyunca unutabileceğimi sanmıyorum.
Tamamen hazırlanmış, dayalı döşeli bir çalışma ofisi...
İçeride çocuklarım...
Onların arkadaşları...
Ve hep bir ağızdan yükselen “Babalar Günün kutlu olsun” sesleri...
Bir yanda alkışlar, bir yanda pasta üzerindeki mumlar, diğer tarafta patlayan konfetiler...
O an ne söyleyeceğimi bilemedim.
Yıllarca mikrofon karşısında konuşmuş, binlerce insanla röportaj yapmış bir gazeteci olarak kelimeler ilk kez boğazımda düğümlendi.
Gözlerimde biriken yaşları saklamaya çalıştım.
Ama sevginin karşısında insanın güçlü görünmeye çalışmasının da pek anlamı kalmıyor.
O gün anladım ki evlat sevgisi, dünyanın en büyük zenginliğiymiş.
Bir baba için en değerli makam, çocuklarının gönlündeki yeridir.
Bu satırları yazarken amacım yaşadığım mutluluğu anlatmaktan çok, evlatlarımıza küçük bir hatırlatma yapmaktır.
Anne ve babalarınız sizlerden büyük hediyeler beklemez.
Onlar için en kıymetli hediye; hatırlanmak, değer görmek ve sevildiğini hissetmektir.
Bir telefon...
Bir sarılma...
Bir güzel söz...
Bazen yılların yorgunluğunu silmeye yeter.
Ben bu mutluluğu bana yaşatan çocuklarıma ve onların güzel yürekli arkadaşlarına minnettarım.
Onlar bana bir çalışma ofisinden çok daha değerli bir şey hediye ettiler:
Unutulmayacak bir hatıra...
Ve ömrüm boyunca taşıyacağım bir gurur...
Allah tüm evlatları anne ve babalarına bağışlasın.
Çünkü insanın hayattaki en büyük serveti, ardında bırakacağı mal mülk değil; sevgiyle yetiştirdiği evlatlarıdır.
